Sina Weibo, de Chinese tegenhanger van Twitter, met reeds meer dan 300 miljoen gebruikers.

Social media en sociale onrust 

Met alle aandacht voor de social media, de ongewenste gevolgen - zoals ProjectX Haren – en de roep om controle, is de parallel met China snel gemaakt. Controle op social media is echter geen oplossing.

China is een enorm groot land, waar de mensen ieder jaar rijker worden. De een nog sneller dan de ander en dat brengt sociale onrust met zich mee. De grootste zorg van de Chinese overheid is dan ook: hoe houden we de Chinese bevolking tevreden? Hoe voorkomen we sociale onrust en opstanden?

Dat de Chinese overheid daarom de Amerikaanse social media Twitter en Facebook heeft verboden, is niet zo vreemd. China kan immers geen totale controle uitoefenen op iets wat niet van hen is. En dat acht men wel noodzakelijk want de belangen zijn immens groot. Een doemscenario van een uiteenvallend China zou voor iedereen in de wereld een ramp zijn. De Chinese overheid hecht dus veel waarde aan controle maar ziet tevens in dat social media ook niet meer uit de Chinese samenleving is weg te denken. Meest populair is microblog Sina Weibo, dat sinds het ontstaan in 2009 inmiddels al meer dan 300 miljoen gebruikers heeft.

China beschikt over het meest ingenieuze controle systeem en opruiende Chinese ‘Tweets’ worden dan ook direct verwijderd. Als iemand het te bont maakt, wordt een account zonder pardon gesloten. Maar zelfs voor de Chinese overheid wordt het steeds moeilijker de controle te hanteren met zulke aantallen gebruikers. En een nieuw account is immers zo weer aangemaakt. Bovendien weet iedere Chinees maar al te goed hoe de Chinese Great Firewall te omzeilen. Als men wil, kan men ook via het 'geblokkeerde' Twitter of Facebook onrust zaaien. Twitter’s meest actieve land is zelfs China, met 35 miljoen gebruikers en Facebook heeft maar liefst 63,5 miljoen gebruikers in China!

Wat kunnen we hieruit concluderen? Als het China al niet lukt om Twitter en Facebook te controleren, dan lukt het Nederland zeker niet! Bovendien vind ik het doel in China veel grootser  en heiligt het daarmee heel misschien zelfs het middel. Ondanks dat het niet werkt. In Nederland speelden inzake ProjectX Haren mijn inziens hele andere facetten een veel grotere rol dan de social media. Zoals bevoorbeeld het falende communicatiesysteem C2000. Misschien zou de Nederlandse overheid eens moeten overwegen om Twitter als communicatiesysteem te kiezen.

Posted by Marion Tjin-Tham-Sjin on 26 September 2012


 

Cantilever Swimming Pool of the Holiday Inn Shanghai Pudong Kangqiao hotel will make your swim twenty four floors above the ground with nothing but a glass underneath.
 

Times flies

Times flies. Looking back on the past three weeks in Shanghai.

I met old friends again and made some new friends. Chinese, Dutch and sometimes they came from other parts of the world. Some are (future) business partners. Others are (potential) customers of my customers. And I met a former Splendid China customer from Holland. It was good to see they can handle the China business well after we helped them to set it up.

With all of them I had interesting talks, laughed, drank (tea only!) and had lots of dinners. One dinner was due to the celebration of the 6th year anniversary of Splendid China and the 1st anniversary of the Shanghai office. Food is essential. In (my) life but in China business too!

To compensate we need exercise… special thanks to Holiday Inn for the invitation and the un-for-get-table experience of swimming above the air! The sky is literally the limit here!

Besides - or better because of - all the fun, we did some good business these weeks. We started a market research for one customer. For another we finalized his bilingual brochure and it is distributed to leads as we speak. For a third one we sent out samples and gathered more information about the distribution channels for their business - and last but not least – for one customer we started selling in China via our webshop.

This time I didn’t need to travel outside Shanghai. Which I really didn’t mind because travelling is a lot less fun with 38 degrees. Despite we did do relation management  throughout the whole country: from Hong Kong to Beijing to Chengdu and further. Nowadays we have (Chinese) social media to help us every day. 

Via Twitter, Linkedin and Facebook I tried to give you a glimpse of my life here. I hope it was informative, entertaining but most of all I hope it got you even more interested in this Splendid country called China! In English that is. In Chinese the country’s name is 中国(Zhōngguó).

Thursday I will fly back to Holland and we'll continu business from there. But for sure I will be back in China soon. Times flies. Even in Holland.

Want to know more about export to China? Splendid China Quick Scan gives you a good idea on the likelihood of success. Please do not hesitate to contact Marion.
 
Posted by Marion Tjin-Tham-Sjin on 10 July 2012


President Hu Jintao op het vliegveld in Hong Kong, 29 juni 2012
 
Hong Kong, one country two systems

Vandaag is het 1 juli. De finale van het EK 2012 wordt gespeeld tussen Italië en Spanje. De verjaardag van de Communistische Partij China wordt gevierd maar veel belangrijker is het 15 jarig bestaan van Hong Kong SAR (Special Administration Region).
 
President Hu Jintao brengt daarom een 3 dagen durend bezoek aan Hong Kong. Niet alleen wordt het 15 jarig bestaan van Hong Kong SAR gevierd, Hu Jintao zal vandaag ook de inauguratie van de nieuwe
leider van Hong Kong bijwonen. Vanaf vandaag neemt Leung Chun-Ying het over van Donald Tsang.
 
In 1898 werd Hong Kong verpacht aan het Verenigd Koninkrijk. In 1997 kwam daar een eind aan en werd Hong Kong weer overgedragen aan China. Sindsdien is Hong Kong een speciale bestuurlijke regio, waarbij voor een periode van 50 jaar niet dezelfde wetten gelden als in de Volksrepubliek China.
Hong Kong: one country two systems.
 
Hoewel Hong Kong dus deel van China is, betekent het in de praktijk dat er grote verschillen zijn tussen de twee. Zo heeft Hong Kong zijn eigen munt (de Hong Kong dollar), een eigen vlag, een ander schoolsysteem, rijdt men er links en spreekt men er Kantonees in plaats van Mandarijn. Een vlucht naar Hong Kong wordt beschouwt als een internationale vlucht en er bestaat een fysieke grens compleet met douane en paspoortcontrole. Met een Hong Kong paspoort kan men vrij reizen. Voor ‘mainland’ Chinezen is reizen veel lastiger en vereist een visum, ook als men naar Hong Kong wil.
 
 
De 7 miljoen Hong Kong Chinezen hebben een bevoorrechte positie die ze nu beetje bij beetje zullen gaan verliezen. Nu 15 jaar na de overdracht zijn er dan ook protesten tegen de toenemende invloed
vanuit China. Hong Kong zal zeker willen vasthouden aan de periode van 50 jaar maar ik betwijfel of het nog daadwerkelijk 35 jaar duurt voordat Hong Kong weer geheel Chinees zal zijn.
 
Zakelijk gezien is Hong Kong zeer belangrijk als aan- en doorvoerhaven en financieel centrum voor de internationale handel met China. En dat geldt zeker ook voor export naar China.
 
Voor mij persoonlijk is 1 juli ook een belangrijke datum. Vandaag bestaat Splendid China 6 jaar en vieren we ook het 1 jarig bestaan van het Splendid China Shanghai kantoor! En dat vieren wij natuurlijk waar anders dan...in Shanghai!
 
 
 
Posted by Marion Tjin-Tham-Sjin on 30 June 2012


 
Er wordt wel gezegd dat het een mythe is. Maar ik zie in China steeds vaker het bewijs dat het wel degelijk waar is:
wijn na bier geeft plezier.
 
De oorsprong van deze uitdrukking ligt in de Middeleeuwen. Omdat water drinken te gevaarlijk was, dronken mensen doorgaans bier. Behalve de gegoede burgerij, die dronk wijn. Dus wijn na bier betekent dat je bent gestegen op de maatschappelijke ladder. En dat is uiteraard plezierig.
 
In China drinken mensen veelal bier of rijstwijnen. De wijnen die wij kennen, zijn voor China relatief nieuw. Ik kan het me nog goed heugen, mijn eerste keer wijn in China. Een chique zakendiner, vijf jaar geleden in Dongguan. Het restaurant verkocht de wijn aan tafel als speciale aanbieding: twee flessen voor de prijs van één. De ober serveerde de
rode wijn ‘on the rocks’ en in hetzelfde soort glazen waaruit anderen hun bier dronken. En de restaurantbezoekers dronken het ook netzo als het bier 'bottoms up'; in 1 teug het glas leeg. Aan het eind van het diner kregen de
bezoekers de tweede fles wijn in een plastic zak mee naar huis.
 
Sindsdien is er heel wat veranderd in China. De Chinezen krijgen steeds meer te besteden en diegenen die het kunnen betalen, willen producten uit Europa. Wijn is daarvan een goed voorbeeld. Steeds meer mensen leren wijn drinken. En waarderen. 

Zo was ik vorige maand uitgenodigd voor een netwerkbijeenkomst in Shanghai. Het bleek een wijnproeverij te zijn. Jonge ondernemers en ambitieuze professionals die uitleg kregen over wijn en de wijncultuur. We kregen uitleg over onder meer de functie van een wijnkoeler en over wanneer je witte en wanneer je rode wijn drinkt. Een enkele dappere man durfde het aan om te proberen een fles te ontkurken. Dat lukte niet in alle gevallen. Maar de Franse wijnen smaakten goed en werden in echte wijnglazen geserveerd.
 
Het moge duidelijk zijn dat al deze jonge mensen gestegen zijn op de maatschappelijke ladder en over niet al te
lange tijd ware wijnkenners zijn. Nu moet er in het Chinees alleen nog een nieuw woord komen voor ‘proost’.
Want 干杯= gānbēi = bottoms up, dat past niet zo goed bij wijn.
 
Wil je nieuwe, luxe goederen exporteren naar China? Het vergt hoe dan ook een investering in tijd en geld. Wat voor Europeanen vanzelfsprekend is, is voor Chinezen nog totaal onbekend. Succes hangt dus grotendeels af van je marketing en marketing support. Aanpassen aan de Chinese markt is daarin evident. Maar de markt is enorm en het kan snel gaan in China.
 
 
Posted by Marion Tjin-Tham-Sjin on 22 May 2012


Toekomstig Minister President van China Li Keqiang ontmoet de voorzitter van de Europese Raad Herman van Rompuy in Brussel, op 3 mei 2012
 
Het jaar van de draak is er een van beweging, verandering, van mogelijkheden mits we goed zijn voorbereid. In mijn opinie is men in China goed voorbereid, maar is dat niet overal het geval.
 
Wisseling van de macht in Frankrijk is nu officieel. Hollande moet de veranderingen in zijn land gaan inluiden. In Amerika is het zelfs nog niet duidelijk of er een wisseling zal plaatsvinden. Op dit moment is men nog drukdoende te bepalen wie de opponent van Obama moet gaan worden.
 
In Nederland kiezen we op 12 september onze nieuwe leiders, maar momenteel gaat alle aandacht nog uit naar het
lijsttrekkerschap van het CDA. Daarna zal pas de echte verkiezingscampagne losbarsten.
 
In China is al minstens 2 jaar duidelijk wie in China de nieuwe leiders gaan worden. Dit najaar vindt de inauguratie
plaats van Mr Xi Jinping (spreek ongeveer uit als She Jumping) als nieuwe President van China, opvolger van Mr Hu Jintao. Minister President Wen Jiabao zal worden opgevolgd door Mr Li Keqiang. Beide heren zijn al 2 jaar in volle voorbereiding op hun nieuwe zware en verantwoordelijke taak om 1,3 miljard mensen een betere toekomst te geven. Beide heren hebben al een bezoek gebracht aan andere grote leiders van de wereld, plannen besproken en zodra men officieel aangesteld is kan men direct van start.
 
Naast een goede voorbereiding is er ook garantie op stabiliteit. Het huidige vijfjarenplan is in 2011 ingevoerd en de
nieuwe regering heeft dus nog 3 jaar om het plan af te maken en doelen te realiseren. Daarna volgt een nieuw vijfjarenplan, waar nu al volop aan gewerkt wordt.
 
In mijn omgeving hoor ik positieve geluiden over Xi, die veel vooruitstrevender zou zijn dan Hu. Xi verbleef jarenlang op het platteland en was aangewezen op zelfstudie. Xi’s vader was de rechterhand van Mao, werd weggezuiverd tijdens de culturele revolutie maar keerde in de jaren zeventig terug als steunpilaar van Deng Xiaopeng. Xi is getrouwd met de beroemde Chinese zangeres Peng Liyuan, die eerder naam maakte dan haar man. Samen hebben ze een dochter. Een smeuig detail: Xi was eerder getrouwd, een groot publiek geheim in China. Al met al kun je stellen dat China hoopvol is dat Mr Xi het land verder de goede richting op zal leiden.
 
Grote uitdagingen, grote veranderingen in het jaar van de draak maar met de juiste voorbereidingen zie ik het positief
in. Voor China. Maar ook het Nederlandse bedrijfsleven bereid zich gelukkig goed voor op veranderingen in de wereldmarkt.
 
Posted by Marion Tjin-Tham-Sjin on 07 May 2012


Heen en weer reizend tussen Nederland en China, vraag ik me steeds vaker af, is democratie een doel op zich?
 
Hoewel China meerdere partijen kent, is alleen de communistische partij (CCP) beslissingsbevoegd. China is echter allang getransformeerd van een communistisch naar een socialistisch kapitalistisch land. Maar democratisch is het niet. Is dat zo erg?
Het noemen van het woord democratie is een groot taboe. Als we het al doen, dan is het met het vingertje omhoog wijzend naar landen met een andere staatsvorm. Zoals bijvoorbeeld China.
 
In het algemeen gaat het de Chinese middenklasser goed. Men werkt hard voor een betere toekomst voor de volgende generatie en slaagt daar goed in. Snel stijgende inkomens dragen bij aan het welzijnsgevoel. Zorgen zijn er uiteraard ook. De hoge huizenprijzen, het milieu en de sociaal demografische uitdagingen waarmee China wordt geconfronteerd zijn zorgelijk. Maar de overheid is zich bewust van die problemen en doet er alles aan dat aan te pakken. Snel en daadkrachtig.
 
Demonsteren mag in China niet. Kritische geluiden – veelal geuit via de social media van China - van Chinezen die veel met buitenlanders in contact komen worden zonder waarschuwing van het internet verwijderd. Maakt iemand het te bont, dan wordt z’n Weibo (vergelijkbaar met Twitter) account eenvoudig verwijderd. Zeker niet chique, maar het hogere doel is een verenigde samenleving en elke mogelijke vorm van ontwrichting wordt daarom de kop in gedrukt.
 
In Nederland hebben we gelukkig wel het recht om te demonstreren. Maar wanneer was de laatste keer dat jij demonstreerde? Ondernemers hebben in ieder geval geen tijd om te demonstreren. Demonstreren tegen de oorlog in Irak? Demonsteren tegen het kapitalisme zoals de Occupy Beweging – die wel tijd over had - heeft gedaan? Mijns inziens demonstreren de meeste mensen niet omdat het toch niks uithaalt.
 
Protesteren mogen en kunnen we ook in Nederland. Heel veel en heel lang. Een triest voorbeeld is vliegveld Eelde waarbij een klein groepje protesterende mensen 35 jaar lang niet alleen de maatschappij op kosten heeft gejaagd maar vooral ook de vooruitgang voor anderen heeft kunnen blokkeren.
 
Nog een nadeel van democratie is het eeuwige overleg. 7 Weken Catshuis overleg heeft tot niets geleid. Mij bekroop steeds het gevoel dat er een spel werd gespeeld waarbij het belang van Nederland en de Nederlanders op lange termijn ondergeschikt was. Het gaat om macht, om de achterban van elke partij apart en de te winnen stemmen voor mogelijk komende verkiezingen.
 
De fragiliteit van het Nederlandse kabinet is nog zo’n gevolg van democratie. De angst voor het vallen van het kabinet regeert bij elke beslissing. En nu lijken nieuwe verkiezingen dan onafwendbaar en ligt het hele land weer minstens een half jaar plat. Mag ik dit najaar dan tenminste kiezen voor een nieuwe staatsvorm??
 
Ik ben geen politicus en geen politicoloog en besef me dat ik me op glad ijs begeef. Democratie is een groot goed, een waardig grondbeginsel, maar is het z’n doel niet voorbij gestreefd in Nederland? Ik zou graag een sterke daadkrachtige regering zien die een duidelijke visie heeft voor de toekomst en daarna handelt. Of ik het er nou mee
eens ben of niet, alles beter dan een zwak, twijfelende korte termijn politiek.
 
 
Posted by Marion Tjin-Tham-Sjin on 22 April 2012


 
One day I'll fly away, een liedje van Randy Crawford. Alleen de titel al doet je wegdromen. Voor mij is vliegen deel van mijn werk. Het blijft fascinerend.
 
Vliegen gaat vaak samen met pre-stress van het afronden van werkzaamheden, kopen van relatiegeschenken, inpakken en op tijd wegkomen. Daarnaast is vele uren ronddolen op vliegvelden ook niet altijd een pretje. En dan maar rustig zitten en wachten tot je het vliegtuig weer mag verlaten. 

Maar vliegen is ook even opstijgen uit je dagelijkse wereld. Genieten van de warme
zonnestralen op je gezicht terwijl het beneden regent, met als doel weer uitstappen in een totaal andere wereld. 


Daarnaast is vliegen voor mij tijd. Tijd om achterstallig leeswerk weg te werken, om
schaamteloos te dagdromen en even een siësta te houden. En tijd om even stil te staan bij je werkzaamheden en opnieuw richting te bepalen.
 
Mijn kompas is definitief opwaarts en oostwaarts gericht. De toekomst ligt volgens
mij in export vanuit Europa naar dat groeiende, machtige, dynamische land. En het kan maar zo zijn, dat de mensen daar behoefte hebben aan jouw innovatieve en kwalitatief hoogwaardige producten of diensten.
 
Dus doe eens gek, pak ook eens het vliegtuig naar China. En ben je net als ik overtuigd van de ongekende mogelijkheden daar? Wil je zakelijk succes in China behalen? Het Splendid-Chinateam in Shanghai is een betrouwbare partner en behartigt je belangen aldaar. En laat mij dan maar vijf, zes keer per jaar die kant opvliegen. Dat doe ik graag!
 
De volgende 'One day' is dinsdag 10 april. Dan vliegt Marion weer naar China.
 
Posted by Marion Tjin-Tham-Sjin on 05 April 2012


 
Whitney's onstervelijke woorden. Haar dood is ook hier voorpaginanieuws. Vandaag zullen deze betekenisvolle woorden veelvuldig worden herhaald in China. In het Chinees welteverstaan. Want Whitney of geen Whitney, life goes on and so does love.
 
Vandaag is het Valentijndag. Netals kerst is deze Valentijnsdag op 14 februari een geïmporteerde feestdag. Desalniettemin is het in een aantal jaar van aanzienlijk belang geworden en al helemaal in grote steden als Shanghai. Netals in onze cultuur wordt het voornamelijk gevierddoor jongeren en geliefden. Ook hier geldt dat de vrouwen er meer waarde aan hechten dan de mannen. En van nog groter belang is het voor de commercie.
 
Bloemen, chocolade en duurdere kado's vliegen voor driedubbele prijzen over de offline en online toonbanken. Voor de man een aanslag op zijn portemonnee, voor de vrouw een teken dat ze het waard is. Vooral jonge Shanghainese vrouwen nemen geen genoegen met alleen een paar mooie woorden. Zelfs niet als het die van Whitney zijn.
 
  
 
Restaurants zijn klaar om vele Chinezen een romantische avond bij kaarslicht te bezorgen. Reserveren is absoluut noodzakelijk want een last-minute spontaan idee voor een romantisch diner voor twee...dat zit er vandaag niet in. Gelukkig is het maar 1 dag per jaar.
 
Hoewel...de Chinezen hebben ook hun eigen traditionele variant op Valentijnsdag. Dat is Qíng Rén Jié (Zeven Zustersdag) ook wel QīXī (Zeven Nachten) genoemd en wordt op de zevende van de zevendemaand van de maankalender gevierd. Dit jaar valt dat op 23 augustus. Genoeg tijd dus voor de Chinese man om nog harder te werken en nog meer te sparen voor een nog duurder kado voor hun geliefde. Economisch gezien niks mis mee. En voor de Nederlandse man: een kaartje is toch echt niet teveel gevraagd?
 
Posted by Marion Tjin-Tham-Sjin on 14 February 2012
Powered by MYCO Suite
1 / 2 next